تبلیغات
ویكی لینك -WIKILINK - تفاوت سرماخوردگی با آنفلوآنزا

جدیدترین مطالب سایت

تفاوت سرماخوردگی با آنفلوآنزا


آنفلوآنزا یکی از عفونت های ویروسی مهم مجاری تنفسی محسوب   می شود که از بسیاری جهات شبیه بیماری سرماخوردگی است و در برخی مواقع افتراق آن دو از یکدیگر به سهولت امکان پذیر نمی باشد.

 


 

 

آنفلوآنزا یکی از عفونت های ویروسی مهم مجاری تنفسی محسوب   می شود که از بسیاری جهات شبیه بیماری سرماخوردگی است و در برخی مواقع افتراق آن دو از یکدیگر به سهولت امکان پذیر نمی باشد. افتراق این دو بیماری از نظر عوارضی که بر جای می گذارند قابل توجه است. سرماخوردگی تنها در یک درصد از موارد سبب بروز عوارضی نظیر عفونت گوش و یا عفونت سینوس ها می شود که این دو عارضه هم با تجویز آنتی بیوتیک توسط پزشک قابل درمان هستند. در حالی که بیماری آنفلوآنزا می تواند مجاری تنفسی تحتانی را نیز درگیر کرده و به ویژه در افراد مستعد، سبب بروز بیماری خطرناکی به نام پنومونی یا  ذات الریه شود.

آنفلوآنزا برخلاف سرماخوردگی اغلب به طور ناگهانی و با سردرد، سرفه های خشک و لرز آغاز می شود. نشانه های بیماری خیلی زودتر از سرماخوردگی شدید شده و دردهای عضلانی در پشت و پاها و تب حدود ۴۰ درجه از شکایت های شایع در این بیماران به شمار می روند.

آنفلوآنزا یک بیماری حاد تنفسی است که در اثر عفونت با ویروس های آنفلوآنزا رخ می دهد. این بیماری، راه های تنفسی را متاثر کرده و اغلب با نشانه هایی همچون تب، بدن درد و ضعف همراه است.

همه گیری های بیماری در یگان ها با وسعت متغیر و شدت متفاوت تقریبا هر سال در زمستان رخ می دهند. چنین همه گیری هایی باعث ابتلا تعداد قابل توجهی از کارکنان می شود.

آنفلوآنزا اغلب به صورت یک بیماری تعریف شده است که با بروز ناگهانی علائمی مثل سردرد، تب، لرز، بدن درد یا بی حالی همراه با نشانه های تنفسی، به خصوص سرفه و گلودرد مشخص می شود. شدت بیماری متنوع است و از یک بیماری تنفسی خفیف بدون تب مشابه سرماخوردگی (با بروز تدریجی یا ناگهانی) تا سستی شدید با علائم و نشانه های مختصر تنفسی متغیر می باشد.

ویروس های آنفلوآنزای A ، B و C سه جنس مختلف هستند که باعث بیماری آنفلوآنزا می شوند. همه گیری های آنفلوآنزا تقریبا هر ساله گزارش می شوند، اگرچه شدت و وسعت این همه گیری ها تا حد زیادی متفاوت هستند. همه گیری های منطقه ای با فواصل متغیر و تقریبا هر ۳- ۱ سال یکبار رخ می دهند. گسترده ترین و شدیدترین همه گیری ها توسط ویروس آنفلوآنزای A ایجاد می شوند. اپیدمی های آنفلوآنزای A به صورت ناگهانی شروع می شوند، در عرض یک دوره ۲ تا ۳ هفته ای به حداکثر وسعت خود می رسند و عموما ۳-۲ ماه به طول می انجامند و اغلب در کوتاهترین زمان ممکن از بین می روند.

بیماریزایی و مرگ و میر ناشی از همه گیری های آنفلوآنزا همچنان جزیی است. بیشتر افرادی که در چنین شرایطی می میرند معمولا بیماری های زمینه ای دارند که آن ها را در معرض خطرات بالاتر عوارض آنفلوآنزا قرار می دهد.

علائم بالینی آنفلوآنزا

آنفلوآنزا اغلب به صورت یک بیماری تعریف شده است که با بروز ناگهانی علائم عمومی مثل سردرد، تب، لرز، درد عضلانی یا بی حالی همراه با نشانه های تنفسی، به خصوص سرفه و گلودرد مشخص می شود. طیف تظاهرات بالینی گسترده است و از یک بیماری تنفسی خفیف بدون تب مشابه سرماخوردگی (با بروز تدریجی یا ناگهانی) تا سستی شدید با علائم و نشانه های مختصر تنفسی متغیر می باشد. در بیشتر مواردی که نیازمند مداخله پزشکی می شوند، بیمار دارای تب ۴۱- ۳۸ درجه است. افزایش سریع دمای بدن در عرض ۲۴ ساعت اول بیماری عموما با قطع تدریجی تب در عرض ۳- ۲ روز بعد دنبال می شود. هر چند، گاهی تب ممکن است تا یک هفته هم طول بکشد. بیماران احساس تبدار بودن و لرز را بیان می کنند، اما لرزش واقعی نادر است. درد عضلانی ممکن است هر بخش از بدن را درگیر کند، اما بیشتر در پاها و مهره های انتهایی کمر غالب است. شکایات تنفسی اغلب با غلبه علامت های عمومی کمرنگ می شوند. بسیاری از بیماران گلودرد یا سرفه پایدار دارند که ممکن است یک هفته یا بیشتر طول بکشد و اغلب با احساس ناراحتی در زیر جناغ سینه همراه است. علائم و نشانه های چشمی شامل درد در حین حرکات چشم، ترس از نور و احساس سوزش در چشم ها می باشند.

در اوایل بیماری، بیمار گرگرفته به نظر می رسد و پوست گرم و خشک دارد. هر چند تعریق و اندام هایی که دارای پوست لکه لکه شده اند در برخی موارد به خصوص در بیماران مسن وجود دارند. معاینه حلق ممکن است با وجود گلودرد شدید بیمار در عین ناباوری طبیعی باشد، اما پرخونی غشاهای مخاطی و ترشحات حلق بینی در برخی موارد وجود خواهند داشت. نتیجه معاینه قفسه سینه در آنفلوآنزای بدون عارضه تا حد زیادی طبیعی است. ولی تنگی نفس واضح، افزایش تعداد تنفس، کبودی و صداهای غیر طبیعی ریه شاخص های عوارض ریوی هستند. در آنفلوآنزای بدون عارضه، بیماری حاد معمولا در طی ۵- ۲ روز بهبود می یابد و بیشتر بیماران در عرض یک هفته بهبودی قابل توجه دارند، اگرچه سرفه ممکن است ۲- ۱ هفته بیشتر باقی بماند.

عوارض آنفلوآنزا

مهمترین عارضه آنفلوآنزا، عفونت ریه (پنومونی) است که به صورت پنومونی ویروسی اولیه ناشی از آنفلوآنزا، پنومونی باکتریال ثانویه و انواع مختلط می باشد. پنومونی ویروسی اولیه کمترین شیوع را دارد اما شدیدترین عوارض را به بار می آورد و باعث مرگ و میر می شود. پنومونی باکتریال ثانویه عمدتا در افراد بالای ۶۵ سال دیده می شود و به دنبال آنفلوآنزای حاد رخ می دهد.

سایر عوارض ریوی مرتبط با آنفلوآنزا شامل وخیم شدن بیماری های مزمن انسدادی ریوی و عود برونشیت مزمن و آسم هستند. در کودکان، خروسک، سینوزیت و عفونت گوش میانی ممکن است با آنفلوآنزا دیده شوند.


درمان آنفلوآنزا

در موارد بدون عارضه آنفلوآنزا، درمان بر اساس علائم با استامینوفن برای رهایی از سردرد، درد عضلانی و تب مورد نظر قرار می گیرد. چون سرفه معمولا خود محدود است، درمان با مهارکننده های سرفه عموما اندیکاسیون ندارد. با این وجود، ترکیبات حاوی کدئین در مواردی که سرفه مشکل ساز است می تواند به کار گرفته شوند. باید بیماران را به استراحت و استفاده زیاد از مایعات در طی دوره حاد بیماری تشویق کرد تا بتوانند، به خصوص در موارد شدید، بعد از بهبود تدریجی به عملکرد کامل خود برگردند. درمان اختصاصی ضد ویروسی نیز برای آنفلوآنزا در دست می باشد. آمانتادین و ریمانتادین برای آنفلوآنزایA مفیدند. اگر آمانتادین یا ریمانتادین در عرض ۴۸ ساعت بعد از شروع بیماری آغاز شوند، طول دوره علامتدار آنفلوآنزا تا حدود ۵۰% کاهش خواهد یافت. داروهای ضد باکتری برای درمان عوارض باکتریال آنفلوآنزای حاد مثل پنومونی باکتریال ثانویه نگهداشته می شوند.

پیشگیری از آنفلوآنزا

پیشگیری به ۴ شکل امکان پذیر است: واکسیناسیون گروه های پرخطر، پیشگیری دارویی در افراد پرخطر، عدم حضور افراد با ریسک بالا (بیماران قلبی ریوی و افرادمسن) در محیط های پرازدحام و شلوغ در جریان اپیدمی و رعایت بهداشت فردی. عمده ترین ابزار سلامت عمومی برای پیشگیری از آنفلوآنزا استفاده از واکسن های آنفلوآنزا است. اگر ویروس واکسن و ویروس های در حال گردش شباهت زیادی به هم داشته باشند، ۵۰ تا ۸۰% حفاظت در برابر آنفلوآنزا ایجاد می شود.

واکسن را باید در اوایل پاییز قبل از رخ دادن همه گیری آن تجویز نمود و باید پس از آن هر ساله تجویز شود تا ایمنی علیه رایجترین سوش های در حال گردش ایجاد گردد. واکسیناسیون آنفلوآنزا برای هر فرد با سن بیشتر از ۶ ماه که در معرض خطر بالای عوارض آنفلوآنزا است توصیه می شود.


تفاوتهای سرماخوردگی، آنفلوآنزای فصلی و H1N1

با توجه به اهمیت موضوع ابتلای هموطنان عزیزمان به انواع آنفلوآنزا ، جهت آشنایی همگان در این نوشتار به تفریق نشانه های بالینی سرماخوردگی ، آنفلوآنزای فصلی و آنفلوآنزای H1N1 می‎پردازیم


1 - تب : در سرماخوردگی اغلب تب بالا و آنچنانی دیده نمی شود. در آنفلوآنزای فصلی تب را یک نشانه شایع باید دانست. در اغلب موارد ابتلا به آنفلوآنزای H1N1 تب بالای 3/38 معمولاً دیده می شود.

2 - سرفه : تفاوت اصلی سرفه در آنفلوآنزای H1N1 با نوع فصلی و سرماخوردگی خلط دار بودن آن است.

3 - درد : معمولاً درد عضلانی در سرماخوردگی دیده نمی شود. در صورتی که به ترتیب در نوع فصلی و H1N1 درد خفیف تا متوسط و شدید شایع است.

4 - احتقان بینی : در سرماخوردگی احتقان بینی شایع است و معمولاً هم بین 7 تا 10 روز خودبخود بهبود می یابد. گرفتگی بینی در آنفلوآنزای H1N1 شایع نیست اما در نوع فصلی آبریزش بینی نشانه شایعی است.

5 - لرز : مانند تب ، لرز هم در سرماخوردگی شایع نیست. در حالی که در نوع فصلی آنفلوآنزا بصورت خفیف می تواند بروز یابد و در مورد H1N1 هم بیش از نیمی از مبتلایان لرز را تجربه می کنند.

6 - احساس ضعف و خستگی : به همان اندازه که در سرماخوردگی چنین مسئله ای خفیف است در مورد H1N1 شدید می باشد.

7 - عطسه : در سرماخوردگی و آنفلوآنزای فصلی برخلاف H1N1 نشانه شایعی است.

8 - ظهور علائم : علائم سرماخوردگی در عرض چند روز ظاهر می شوند و معمولاً هم در همین زمان بهبود از بیماری تجربه می گردد. در مورد آنفلوآنزای فصلی با گذشت چند روز ممکن است علائم جدیدی هم علاوه بر آنچه گفته شد نظیر اسهال ، استفراغ ، بی اشتهایی و غیره به سراغ بیمار بیاید. برخلاف این دو مورد ، علائم آنفلوآنزای H1N1 به سرعت و در عرض 3 تا 6 ساعت ، بیمار تب بالا و درد را تجربه می کند و با اسهال ادامه می یابد و معمولاً هم این علائم تا هفت روز ممکن است بیمار را به زحمت اندازد.

9 - سردرد : معمولاً در سرماخوردگی سردرد دیده نمی شود اما تعدادی از مبتلایان به آنفلوآنزای فصلی آنرا تجربه می کنند. این در حالی است که اغلب مبتلایان به نوع H1N1 ، از سردرد شکایت دارند.

10 - گلودرد : در سرماخوردگی و نوع فصلی آنفلوآنزا گلودرد شایع است اما در نوع H1N1 آنچنان شایع نیست.

چهار توصیه کلیدی:

1 - اگر دستمال همراه ندارید ، سعی کنید هنگام سرفه یا عطسه قسمت داخلی بازو و آرنج را جلوی دهانتان بگیرید.

2 - به مدت 20 ثانیه مرتب در طول روز دست هایتان را با آب گرم و صابون بشویید. می توانید در ذهنتان عبارت تولدت مبارک را مرور کنید یا یکبار حروف الفبا را از ذهن خود بگذرانید. مطمئن باشید در این صورت 20 ثانیه را سپری می کنید. البته خیلی تند اینکار را نکنید!!!

3 - اگر صابون و آب گرم در اختیارتان نیست می توانید بجای آن از ژلهای ضدعفونی کننده دست استفاده کنید. لابلای انگشتان را فراموش نکنید!

4 - تا جایی که ممکن است از دست دادن با دیگران و روبوسی پرهیز کنید و دستتان را به چشم و دهان و بینی خود نمالید.




سایت پزشکان بدون مرز




برچسب: تفاوت سرماخوردگی با آنفلوآنزا ،

صفحات

لینک دوستان

ابر برچسب ها